Беларускія вытворцы дастаткова аператыўна адрэагавалі на "малочную вайну" з Расіяй. Прынамсі, Добрушскі фарфоравы завод вырашыў падтрымаць малочныя прадпрыемствы прапагандысцкімі метадамі - у продаж паступілі адмысловыя кубкі з надпісам "І love milk" і выявамі хітрых дзяўчынкі ды хлопчыка.


Дарэчы, той жа Добрушскі фарфоравы завод прапануе так званыя "наборы для малака", відаць, з тымі ж прапагандысцкімі мэтамі.
Кошт кубка "I love milk" складае трохі болей за Br2000, "набораў для малака" - каля $ 8-9. Кали меркаваць па гасцёўні сайта заводу, то схаваная прапаганда беларускага малака актыўна вядзецца і на расійскі рынак.

Даеш у кожную расійскую сям'ю набор для беларускага малака! :)

Tags: Добруш, Расія, малако, прапаганда

Новыя тэхналогіі ў захоўванні ад агню газаправодаў пад лозунгам "Мокрае не гарыць!" :))

Tags: газ

Вечар. Жоўта-ліхтарныя вуліцы. Маршрутка нясецца ў спальны раён. Пасажыры мараць пра дамашнія катлеты і тэлевізар. І от пля - чарговая паднятая рука на прыпынку. У салон увальваецца карэнасты мужычок з паўлітрай алкаголю ў страўніку:
- Шэф, да Маскоўскай даеду? - і плюхаецца на вольнае месца.
- Гы-гы... - вадзіла ржэ і кажа, - не, братку, Маскоўская ў другі бок.
Катлеты павольна сплылі са свядомасці грамадзян. А мужычок тупіць. Сядзіць і тупіць. І праз колькі дзесяткаў секундаў выдае:
- А мне здаецца, што Маскоўская ў гэты бок!
- Хмых, - выдае вадзіла і кранаецца з месца, - ну ў той дык у той, паехалі на Ландэра...
- Мдзя.... - уздыхае мужычок. - Даўно на ландэра ня быў.... Але ўсё ж такі там - Маскоўская.

Жыў-быў мядзведзь. Нармальны такі сібірскі мядзведзь. Як водзіцца, граў на балалайцы і піў гарэлку. А аднайчы выйграў у лато пуцёўку ў Еўропу. І паехаў са сваёй Сібіры ў Мінск. Прыехаў, агледзеўся: не па-хрысціянску тут. Цёпла, зіма слякотная. Пакумекаў трохі мядзведзь і прадаў балалайку. А грошы аддаў Уладару тэрмометра. І зараз мядзведзь як дома - на табло роўненька -52. Эх, Сібір, Сібір....

Шэлест клавішаў на ноўце. Сапенне соннага суседа па пакойчыку. Трактарны гул лядоўні. Звонка мокрае капанне вадзічкі з крана. Стогны дзяўчыны ў суседнім пакойчыку, па якіх чуваць, што там сусед - мужык.

"...Ночы вы мае чорныя
Крумкачы не злічоныя..."

Дыялог у краме.
За вітрынай з кілбаснымі вырабамі стаіць прадавачка і мэтанакіравана спрабуе запіхнуць цэтлік з цаной у пластыкавы трымальнік. Набіраюся нахабнасці і перарываю яе медытацыю:
- Мне, калі ласка, тры сасіскі доктарскіх узважце...
Рэакцыі нуль. Прадавачка з тым жа самым імпэтам піхае цэтлік. Чакаю. Нарэшче, праз пару хвілінаў, кілбаса на вітрыне займела кошт. Прадавачка падымае на мяне вочы:
- Якіх?
- Доктарскіх...
Праз невялікую паўзу:
- Пакажыце іх на вітрыне.
Тыкаю пальцам ў свежа-ружовыя сасіскі.
Прадавачка выцягвае шыю як гусыня, заглядвае ў вітрыну, адыходзіць на два крокі, лезе пад стол, выцягвае адтуль тры сасіскі і вялікі нож. І намерваецца ўжо нешта крамсаць:
- Дзве кажаце?
- Тры.
Кідае іх на вагі, прылеплівае цэтлік і аддае мне. Нарэшце.

"Чытаць-неперачытаць" - вось :)